Open brief van Bas Bogaerts

Beste leden van de commissie,

De wet van 1963 indachtig, schrijf ik u toch even aan.
De wet is de wet en de wet moet gerespecteerd worden, ik denk dat ieder van ons het daarover eens is.

Doch…

Er zijn momenten in de vaderlandsche geschiedenis dat een wet misschien aan herziening toe is.

-Volgens de wet van 1937 kan de Belgische staat Belgische troepen mobiliseren in “Belgisch Congo”…

-Volgens Artikel 1408 van het Gerechtelijk wetboek kan een deurwaarder uw laatste “koe en/of twaalf schapen en geiten” niet in beslag nemen.

-En het veldwetboek van 1866 stipuleert dat enkel “bejaarden, gebrekkigen [sic], vrouwen en kinderen beneden twaalf jaar” de oogstresten mogen oprapen.

Wel, ik ben van mening dat we de perswet van 1963 in dit licht moeten zien…

Mijn naam is Bas Bogaerts en ik ben een volbloed persfotograaf. Ik durf dit zeggen.

Ik verdiende mijn eerste strepen bij Gazet Van Antwerpen, Het Nieuwsblad en Belga. Net zoals sommigen onder jullie.
Oorspronkelijk opgeleid als archeoloog, mocht ik toch mijn eerste opdrachten doen voor deze ‘klanten’. Want zo heet dat als je zelfstandige bent. Een passie werd werkelijkheid.
Ik nam elke opdracht aan, hoe meer ik kon hoe liever ik het had. Telkens wachtend voor mijn telefoon. ‘Gaan ze bellen? ‘Vinden ze me goed’? ‘Gaan ze nog eens bellen?’.

Ze belden terug. Soms vaak, soms soms. Soms niet.

Ondertussen werk ik al een hele poos voor De Morgen. Een krant waar ik me goed bij voel en die me ruimte geeft om “mijn ding” te doen.
“Mijn ding” moet ik even verklaren misschien….

“Mijn ding” is : Ik hou ervan me te smijten in elke opdracht. Diep en vaak vooral te dicht. Ik spendeer uren aan een opdracht om toch dat ene beeld er uit te halen waarvan ik zelf vind dat het er best mag zijn. Soms blijf je veel langer dan nodig. Soms ben je nog alleen als andere collega’s al weg zijn. Soms ben je weg terwijl iedereen er nog is omdat je weet dat je ‘het’ al hebt.
Ik doe deze job met passie, overtuiging en bovenal …veel ethiek. Ethiek is razend belangrijk in wat wij doen. Het is ons ‘waarom’.
En ik durf zeggen dat ik ethiek heb.

Net zoals zovele andere hardwerkende collega’s –freelance of niet-, maak ik verhalen die er hopelijk toe doen. Verhalen die soms het uiterste vragen van je eigen emotie, je persoonlijke veiligheid of comfortzone. Maar we maken ze omdat we het gevoel hebben dat we ze moeten maken.
Hebben jullie enig besef hoe vaak wij bekogeld worden door één van beide zijden op een betoging? Hoe vaak wij een ‘nee’ krijgen van ene of gene? Hoe vaak wij in de regen, sneeuw of brandende zon wachten om de zoveelste regeringsonderhandeling? Hoe vaak wij traangas krijgen omdat we te dicht staan? Hoe veel kilometers wij doen per dag? Hoe vaak wij van ons gezin weg zijn? Hoe weinig zekerheid wij hebben?

Mij lijkt van niet….
Mij lijkt het dat jullie ramen gesloten zijn.

Waarom schrijf ik jullie dan vragen jullie je misschien af?

Na bijeenkomst van jullie commissie verlies ik immers mijn perskaart…

Wat is die perskaart voor mij?

Een ‘laisser passer’.

Een doorgangsbewijs om :
-de kamer en senaat binnen te raken
-bij de koning te mogen
-embedded met defensie mee te mogen reizen
-de Friese ruiters en oproerpolitie te mogen passeren bij een betoging. Niveau’s 3 en 4 helpen niet echt…
-en 100 plaatsten waar we beroepsmatig een foto moeten maken en iemand vraagt wie we zijn en waarom we in hemelsnaam een foto moeten maken…
-een kaart om gewoon mijn werk te kunnen doen binnen mijn vakgebied.

wat is deze kaart NIET voor mij :

-een hebbeding
-een gratis treinkaart (ik ben een motard, vergeet openbaar vervoer voor mijn job)

Maar misschien toch nog even mijn werkcontext schetsen.

Ik werk Freelance. Kennen jullie dit? Dit wil zeggen : Er is geen vast loon. Er is zelfs niet de keuze tussen loondienst of zelfstandig zijn. Er is alleen zelfstandig zijn.
Er zijn geen garanties.
Er is een telefoon en je hoopt elke dag dat die overgaat. In mijn geval werk in voor één persgroep en is ‘de overkant’ uitgesloten (een systeem dat stamt uit generaties voor de mijne. Ook uit 1963 misschien? ).

(Vergeet dus even het concept ‘loon’, ‘uren’, ‘verlofgeld’, ‘maaltijdcheques’, ‘pensioen’, ‘ziekteverzekering’…..want dat betalen wij namelijk zelf…..als we genoeg werk hebben)
Soms gaat die telefoon heel de week over en ben je blij dat het weekend is (zoals in de drie weken na de aanslagen in Brussel bijvoorbeeld…)
En soms gaat die telefoon niet over….(zo op die momenten dat het buitenlands nieuws ook onze media domineert.) En dan is er niets.

Op dat moment beste leden van de commissie, ben ik blij als ik een andere telefoon krijg.
“Wat zegt u? een conferentie? De sprekers fotograferen …ok dan…Ik kan, ik ben vrij”.

Inderdaad. Commercieel werk.

De voorbije 5 jaar deed ik meer dan 2000 opdrachten voor ‘mijn krant’. Opdrachten die mij alle hoeken van het land deden zien. Opdrachten waarvoor ik (en bij ‘ik’ denk ik aan ‘wij’) tijd namen om ons onderwerp uit te diepen, ongeacht de doorgaans lage verloning. But I never cared. The story mattered.
Opdrachten waarvoor ik bvb de Nikon Pers prijs won.

En inderdaag, daarnaast deed ik per jaar enkele tientallen andere opdrachten voor andere klanten (de percentages vindt u onderaan). Dit waren : conferenties, gerechten voor een chef-kok, profielfoto’s voor politici, evenementen en NGO’s….
Dit werd correct verloond. Soms goed, soms heel goed.
Hierdoor sloeg de balans –volgens jullie 1963 critiria- over.
Ik verdiende meer geld per dag met een commerciele opdracht dan een week voor de krant te werken.
Maar blijkbaar primeert jullie boekhoudkundig criterium op het inhoudelijke. Blijkbaar is ethiek omgekeerd evenredig met inkomen. Blijkbaar.
Blijkbaar zijn wij zelf verantwoordelijk voor het aantal keer dat wij een pers-opdracht krijgen en bijhorende verloning.
Blijkbaar kunnen wij zelf niet inschatten wanneer iets ethisch is en wanneer niet. Enkel jullie kunnen dat inschatten op basis van mijn cijfers.
Wil dit zeggen dat wij tegen een kritische houding zijn wat betreft werkethiek?

Wel beste leden, dat hebben jullie mis.

Voor alle duidelijkheid : ik ken alle achterpoortjes om “een” perskaart te bemachtigen. Er is een Vlaamse Perskaart, een internationale, een Nederlandse,…zoals zovele collega’s al hebben moeten doen omdat ze van jullie een njet kregen.
Of er is de mogelijkheid -zoals iemand binnenin jullie commissie suggereerde – dat ik een tweede vennootschap voor mijn commercieel werk zou oprichten “omdat ik dan in orde zou zijn”.

Zou dit ethisch zijn?

Dus beste leden van de commissie…

Jullie zijn van mening dat ik geen ethisch, inhoudelijk, belangenvermijdende persfotograaf kan zijn.

Als jullie denken dat ik hier mijn dossier verdedig zijn jullie zeer fout. Ik verdedig hier een heel grote groep mensen die geloven in wat ze doen en zich door jullie in de rug gestoken voelen.

En veel dan deze mensen vragen zich af waar jullie voeling met onze realiteit is. Wie van jullie is freelance? Wie wacht thuis op telefoon?

ik groet u.

Bas Bogaert, persfotograaf.

Ps :

Hier de tijdsbesteding van de voorbije twee jaar. De bewijsstukken hebben jullie echter al in jullie bezit net als de rest van mijn volledig boekhouding.

aantal gefactureerde opdrachten : 2014

Pers eigen groep + andere media : 360
Commercieel (NGO’s inbegrepen): 45 (12%)

aantal gefactureerde opdrachten : 2015

Pers eigen groep + andere media: 450
Commercieel (NGO’s inbegrepen) : 30 (6,6%)

conventie over de vergoedingen voor freelancejournalisten in de maak

-          Voor freelancers in hoofdberoep: opsplitsing van de vergoeding in 55% auteursrechtelijke vergoeding (waarop het fiscaal voordeel van toepassing is) en 45% klassiek honorarium

-          Voor freelancers in bijberoep: 76% auteursrechtelijke vergoeding en 24% klassiek honorarium

richtlijnen vvbj: beelden maken tijdens betogingen

Beste collega’s,

Na enkele kleine incidenten tijdens de afgelopen betoging in Brussel en met het oog om de komende regionale en nationale betogingen, wensen we enkele korte richtlijnen te geven ter voorkoming van incidenten tussen pers en betogers of ordediensten.

Komende maandag heeft de minister van Binnenlandse Zaken uitzonderlijk toestemming gegeven aan de ordediensten om honden in te zetten bij betogingen, wees u daar bewust van.

Het parket bedankte gisteren de pers voor het leveren van beelden die leiden tot de identificatie van relschoppers. Deze mededeling was niet echt in ons voordeel. Voor betogers kan dit aanleiding geven om zich tegen de pers te keren en zwaar geweld te gebruiken.

De VVJ heeft de Antwerpse politie uitdrukkelijk opgeroepen om rekening te houden met de aanwezigheid van (beeld)journalisten op betogingen. Zeker voor beeldjournalisten is het bij escalaties zeer moeilijk werken. Zowel betogers al politie kunnen zwaar geweld gebruiken tegen persmensen, iets wat we ten allen tijde moeten vermijden.

De Antwerpse politie hield deze voormiddag een briefing met de plaatselijke pers, om te zeggen (1) dat ze journalisten die zich met de officiële perskaart legitimeren faciliteiten gaan geven waar mogelijk, maar ook (2) dat als ze chargeren of bevelen geven ook journalisten zich daar moeten naar schikken. Ook werd het advies gegeven om stevige kledij aan te trekken en misschien geen te grote camera’s mee te nemen omdat dat zou kunnen provoceren…

Hopelijk kunnen onderstaande richtlijnen helpen.

- De Antwerpse politie gaat de pers constant briefen via twitter.

- Maak u steeds kenbaar als professioneel fotograaf of cameraman door het zichtbaar dragen van de officiële perskaart met rood lintje.

- Probeer de betogers niet te provoceren.

- Probeer niet in discussie te gaan met betogers of ordediensten.

- Bij escalaties is het aangewezen om niet alleen te werken maar in kleine groepjes.

- Probeer oog voor elkaar te hebben bij moeilijke omstandigheden en probeer zeker beelden te maken van collega’s die bedreigd worden, zodat er later bewijsmateriaal is.

- Als u opgepakt wordt, beroep u op de persvrijheid en vraag naar de leidinggevende van de ordediensten.

- Als u aangehouden wordt, vraag om een proces-verbaal op te stellen van uw aanhouding.

- Weiger steeds om uw beelden te wissen, daar hebben de ordediensten niet het recht toe.

- Gebruik zelf geen geweld.

- Als u betrokken geraakt bij incidenten is het belangrijk om u te blijven uitgeven als fotograaf / cameraman met officiële perskaart.

 

Met deze richtlijnen willen we u niet afschrikken, maar enkel proberen om de schade te beperken als het zou mislopen!

 

Vriendelijke groeten,
Lieven Van Assche
Voorzitter

Journalistiek, auteursrechten en fiscaliteit: eindelijk meer duidelijkheid !

 

http://www.vvbj.be/web/wp-content/uploads/2014/10/2014-CIRCUL-okt-2014-VVJ-nota.pdf

Opleiding en navorming voor zelfstandige journalisten 2013 georganiseerd door Mediacademie i.s.m. VVJ

Locatie: VVJ – Zennestraat 21 – 1000 Brussel

Inschrijvingen: Via de VVJ op info@journalist.be. Deelname is kosteloos.

Doelgroep: Alle journalisten die  freelancen – het weze in hoofdberoep, het weze in bijberoep,  het  weze  occasioneel  –  voor  een  Vlaamse  kranten-  of magazine-uitgever 1[1].

Meer informatie: www.mediacademie.be – info@mediacademie.be – (T) 02 558 97 64

Zowel  startende  als  gevorderde  freelancejournalisten  kunnen  dit  najaar  aanspraak maken op  aangepaste  (na)vorming  via  Mediacademie,  het  opleidingsproject  van  de  Vlaamse geschreven-persuitgevers gesteund door de minister van Media.

Deze opleidingscyclus wordt georganiseerd in samenwerking met de VVJ.

Alle  journalisten  die  voor  een  bij  de  Mediacademie  betrokken  uitgever  (*)  werken  zijn welkom.  Om  het  even  is  of  men  in  hoofdberoep,  in  bijberoep  of  slechts  occasioneel freelancet.

====================================

1.     Basisvorming voor startende freelancejournalisten

Datum & uur:  Dagseminarie op zaterdag 5 oktober 2013, 10u – 16u

→     Intro: Starten als freelance journalist

Wat  typeert  een  freelance  journalist?  Ben  ik  geschikt  als  freelance  journalist?

Met  hoeveel  zijn  ze?  Hoe  zit  de  markt  ineen?  Waar  werken  freelancers?  Welke

contracten  zijn  er?  Hoe  worden  freelancers  betaald?  Wat  is  een  goede  prestatie?

Hoe  zit  dat  met  een  erkenning  als  beroepsjournalist?  En  wat  met  freelancen  in

bijberoep?

Inleider: Pol Deltour, nationaal secretaris VVJ

1[1] Het gaat om de uitgevers die aangesloten zijn bij de uitgeversfederaties Vlaamse Nieuwsmedia, The

Ppress, UPP en VUKPP.

→     ‘Ondernemen’ voor beginnende freelancers

Ben  ik  geschikt  als  zelfstandige  ondernemer?  Welke  basisverplichtingen  heeft  een

freelance  journalist?  Quid  ondernemingsnummer?  Quid  sociaal  statuut?  Quid

btw?  Quid  inkomensbelasting?  Financiële  planning  en  rekening.  Hoe  voer  ik  mijn

boekhouding?  Hoe  kies  ik  een  boekhouder?  Slim  investeren.  Faciliteiten  voor

startende zelfstandigen.

Inleiders: Veerle Boon, startersadviseur Unizo en Ivan Declercq, adviseur VVJ

→     De visie van de uitgever-opdrachtgever

Wat verwachten uitgevers van freelance journalisten? Waar is er werk voor freelance

journalisten? Hoe vergoeden ze freelance journalisten? Wat is een goede prestatie?

Inleider:  Werner Smeuninx, redactiemanager Concentra

=====================================

2.     Thematische vormingsavonden voor gevorderden (+ starters)

——————————-

A.      Auteursrechten

Datum & uur:  Donderdag 17 oktober 2013, 19u – 22u

Morele  auteursrechten:  wie  kan  beschikken  over  een  bijdrage?  Aansprakelijkheid

ingeval  van  gezamenlijk  werk.  Vermogensrechten:  onderscheid  primaire  en

secundaire rechten. Overdracht. De vergoedingen.

Inleiders:   Anne-Lize  Vancraenem,  directeur  JAM;  Pol  Deltour,  nationaal  secretaris

VVJ; Fabienne Brison, professor VUB en advocaat

————————–

B.       Fiscaliteit

Datum & uur:  Donderdag 24 oktober 2013, 19u – 22u

BTW:  statuut  of  niet?  Wat  te  doen?  Inkomensbelasting:  capita  selecta.  Hoe

optimaliseer  ik  mijn  beroepskostenaftrek?  Vergoeding  in  auteursrechten:  fiscale

stand van zaken.

Inleiders: Walter  Vandenbrande,  belastingconsulent;  Ivan  Declercq,  VVJ-adviseur;

Brent Springael, fiscaal expert

———————————–

C.       Eenpersoonszaak of vennootschap?

Datum & uur:  Donderdag 7 november 2013, 19u – 22u

Voordelen van  het kleine-zelfstandigestatuut. Waarom een vennootschap? Soorten

vennootschap. Fiscale en sociaalrechtelijke gevolgen. Wat en hoe kiezen?

Inleiders:  Ivan  Declercq,  VVJ-adviseur;  Kristof Willekens,  jurist-fiscalist  studiedienst

Unizo

———————————

D.      Stress- en timemanagement

Datum & uur:  Donderdag 14 november 2013, 19u – 22u

Hoe organiseer ik mijn werk? Naar een goede work/life-balance. Slim ontspannen en

ontstressen.

Inleider: Erna Claes, dr. in de psychologie, senior trainer, adviseur Fenrir Consult

Het labyrint van het portretrecht

Mag een politieagent een persfotograaf vragen een foto te wissen? Ja, want vragen staat vrij. Maar hij kan het niet eisen, laat staan de camera afnemen om zelf de foto te wissen. Het was een van de praktische zaken die aan bod kwamen tijdens de informatieavond over beeldjournalistiek, donderdagavond 16 mei in de aula van het Journalistenhuis aan de Zennestraat in Brussel. Juridische beschouwingen en ‘vragen uit het veld’ hielden elkaar mooi in evenwicht.
Het thema werd ingeleid door Dirk Voorhoof, professor mediarecht aan de UGent, die aan de hand van voorbeelden mooi illustreerde welke complexe juridische materie het portretrecht is.

Diverse aspecten uit het recht komen er bij kijken: het persoonlijkheidsrecht van het individu, de auteurswet (waarin het portretrecht eigenlijk ten onrechte is opgenomen), de onrechtmatige daad (art. 1382 van het burgerlijk wetboek), het strafrecht (belediging, belaging of stalking), de privacywetgeving, de wet op de bescherming van persoonsgegevens, de wet op de marktpraktijken en het reclamerecht, de jeugdbescherming en seksuele delicten, het auteursrecht en de naburige rechten, het omroeprecht en de reclameregels, de journalistieke ethiek (Raad voor de Journalistiek) en ook nog artikel 8 (bescherming van het privéleven) van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM).

Soms botsen rechten ook wel eens met elkaar. Dat artikel 8 van het EVRM kan bijvoorbeeld op gespannen voet staan met artikel 10 van datzelfde EVRM, dat het recht op vrije meningsuiting beschermt. Er zijn voorts nieuwe ontwikkelingen, zoals de sociale media. Hoe moet het met foto’s die men online plaatst? Grenzen worden afgetast en soms verlegd.

Kenmerken van het portretrecht, zo doceerde professor Voorhoof, zijn de herkenbaarheid van de persoon en de noodzakelijke voorafgaande toestemming om een foto te verspreiden. Uitzondering geldt voor publieke personen of voor mensen met een publieke functie, voor privépersonen die in de publieke ruimte zijn gefotografeerd zonder dat op hen is gefocust en als de geportretteerde zelf aanleiding heeft gegeven tot het nemen van zijn foto.

Er zijn ook absolute regels waar het gaat over jeugdbescherming en over slachtoffers van seksuele delicten. In die gevallen mag identificatie in geen geval. Daarnaast is er ook zoiets als het recht op vergeten worden, dat bijvoorbeeld door veroordeelde criminelen wordt ingeroepen.

Dunne grens

Professor Voorhoof gaf ook sprekende voorbeelden van de dunne grens tussen informatief en commercieel gebruik van foto’s, wat voor BV’s al eens het verschil kan maken tussen een kleine of een grote schadevergoeding bij het gebruik van hun portret zonder hun voorafgaande toestemming. Maar ook ‘toestemming’ blijkt een rekbaar begrip, bleek uit de voorbeelden van de Gentse prof.

En hoe ver kun je gaan met humor en satire? In het algemeen gaat de rechtbank ervan uit dat politici en bekende figuren moeten kunnen verdragen dat met hen wordt gespot. Maar toen Humo een fotomontage bracht met politiecommissaris Koekelberg in een pornografische situatie werd het weekblad op rechterlijk bevel wel uit de handel genomen. En onlangs nog werd het blad Mo* veroordeeld voor een coverfoto van de industrieel Georges Forrest met een Mobutumuts op zijn hoofd gemonteerd.

Recht en beroepsethiek vallen niet altijd samen. Zo heeft de Raad voor de Journalistiek al geoordeeld dat een interview terecht was uitgezonden, terwijl een rechtbank oordeelde dat daarvoor een schriftelijke toestemming van de geïnterviewde nodig was.

Andere bekende voorbeelden van omstreden portretrecht zijn het gebruik van archiefbeelden in een andere dan de originele context, het filmen met een verborgen camera, het plukken van foto’s van Facebook of het brengen van foto’s van verongelukte kinderen op de cover van een krant.

In de praktijk

Een panel van twee journalisten en twee juristen zorgde vervolgens voor de enerzijds-anderzijds-ervaring. VRT-ombudsman Tim Pauwels verzekerde dat de VRT haar cameraploegen altijd opdraagt zich niet op te dringen. Maar ja, zei hij, wat is een publieke figuur? Soms kan iemand bekend zijn in een bepaald milieu. Of kan iemand een functie hebben met een publiek karakter. Je moet je afvragen, aldus Pauwels, wat het maatschappelijk belang is. En hij hekelde het feit dat je eigenlijk geen beelden meer kunt maken van pleeggezinnen, omdat kinderen die geplaatst zijn niet herkenbaar mogen worden weergegeven. Je zou ze dus moeten rasteren of blurren, alsof het misdadigers zijn.

Persrechter Martin Minnaert vond dat het voor zijn beroepsgroep soms dansen op een slappe koord is. De richtlijnen van ‘pers & gerecht’ mogen wat hem betreft eens worden geactualiseerd, maar daar bestaat bij het gerecht weinig animo voor. En dus moet men steeds elk geval apart bekijken.

Dat het ook correct kan verlopen, is bewezen tijdens het proces-De Gelder, waar de afspraken tussen persrechter Minnaert en de fotografen/cameramen goed zijn nagekomen.

Linde Dierickx, advocate en auteur van het boek ‘Het recht op afbeelding’, meende dat je in theorie wel krijtlijnen kunt tekenen, maar als je met concrete situaties wordt geconfronteerd het vaak een moeilijke oefening wordt. Je moet er voor uitkijken dat je een verdachte geen munitie geeft waarmee hij in beroep of cassatie kan gaan, gaf ze mee.

Opname en publicatie

Persfotograaf en voorzitter van de Vlaamse Vereniging van Beeldjournalisten (VVBJ) Lieven Van Assche gaf fijntjes aan dat je een onderscheid moet maken tussen het ‘recht op een foto-opname’ en het ‘recht op een fotopublicatie’. Een persfotograaf heeft in de praktijk meestal geen tijd om allerlei afwegingen te maken. Hij moet in volle actie afdrukken en achteraf kan hij, bij het bekijken van het resultaat, bepalen wat al dan niet voor publicatie in aanmerking komt.

Maar in de praktijk wordt het fotograferen soms onmogelijk gemaakt. Door de figuur die in het vizier komt en zich dreigend opstelt tegenover de fotojournalist, door de rechter die toelaat dat een tolk tijdens een proces niet herkenbaar in beeld komt, door ordediensten die volgens eigen criteria gaan bepalen wat de fotojournalist al dan niet mag fotograferen, met verwijzing naar het portretrecht.

“We kunnen misschien wel toestemming moeten vragen om te publiceren, maar we moeten toch niet telkens toestemming vragen voor het maken van een foto”, aldus Van Assche.

Pauwels vroeg zich af of je trouwens de wens van een verdachte om niet gefilmd te worden tijdens een rechtszaak wel moet honoreren. Tenslotte is een rechtszaak openbaar en net dat publieke karakter garandeert het correcte verloop van een proces, betoogde hij.

Hij werd daarin gevolgd door Voorhoof, die vond dat bij grote assisenzaken de verdachten eigenlijk publieke figuren zijn geworden, denk aan Hans Van Themsche, Kim De Gelder, Ronald Janssen. “Het vermoeden van onschuld houdt in dat de verdachte recht heeft op een eerlijk proces ten aanzien van de overheid. Dat betekent daarom niet dat door de media-aandacht een eerlijk proces voor een jury en beroepsrechters is aangetast.”

Persrechter Minnaert koos evenwel voorzichtigheidshalve voor een individueel portretrecht.

De duik in het archief

Onder het dertigtal aanwezigen waren nogal wat fotografen en cameramen met vragen uit de praktijk, zoals: geldt het portretrecht ook voor een gebouw dat in brand staat en waarvan de eigenaar niet wil dat je dat filmt? Neen dus, maar het kan geen kwaad enig begrip op te brengen voor de gemoedstoestand van die betrokken eigenaar op dat moment.

Nog zoiets: wat doe je als cameraman als een redactie je beelden opnieuw uitzendt, maar dan in een andere dan de oorspronkelijke context? Kun je dan aansprakelijk worden gesteld? In principe is de auteur – in dit geval de cameraman – verantwoordelijk, maar in de praktijk zal bij een probleem in zo’n situatie de zender wel worden gedagvaard.

Tim Pauwels gaf aan dat dit ook bij de VRT een courant probleem is: je hebt een onderwerp en je hebt daar beelden bij nodig. En hoe illustreer je een onderwerp als ‘jeugd die op almaar jongere leeftijd met seks begint’? Dan moet je soms wel in het archief duiken. En dan is het risico op een fout vrij groot.

“Kun je je daarvoor verzekeren?”, wilde een fotograaf weten. Een mooie voorzet voor VVJ-nationaal secretaris Pol Deltour om aan te geven dat de Belgische persbond – VVJ én AJP samen – een verzekering beroepsaansprakelijkheid ter beschikking stelt van haar leden, voor de prijs van 110 euro per jaar.

Frustrerend voor beeldjournalisten bleek voorts dat zij wel eens bij een of andere gebeurtenis worden tegengehouden door ordediensten, terwijl het publiek wel wordt doorgelaten en dan met gsm’s foto’s kan maken. Een perskaart geeft soms meer nadelen dan voordelen, vatte Pauwels het samen. Maar Pol Deltour repliceerde dat de VVJ zich, samen met de VVBJ, inspant om de perskaart te laten honoreren. Waarna persrechter Minnaert wees op het belang van het respecteren van een perimeter bij een gerechtelijk onderzoek. Hij alludeerde daarbij op de ‘cowboys’ in ons vak en eindigde met de vraag of hij misschien nog iets moest zeggen over de wedervaringen van het gerecht in de zaak van de kasteelmoord… (Ivan Declercq)

De Nikon Press Photo Award 2012

De Nikon Press Photo Award 2012 gaat naar persfotograaf Nick Hannes.

© Nick Hannes

De Young Promising Photographer Award 2012, voor fotografen onder de 30 jaar, is voor Frederik Buyckx.

© Frederik Buyckx

Proficiat aan de beide heren!

Debat portretrecht

Bedankt aan alle fotografen en cameramensen die gisteren aanwezig waren bij het debat over portretrecht. Het was een boeiende avond met ongeveer 40 aanwezigen. Er volgt nog een veslag met enkele tips.

Journalisten en belastingen infoavond

Rond deze tijd valt ook bij u de ‘bruine enveloppe’ weer in de brievenbus. Of u krijgt langs digitale weg de boodschap dat het weer tijd is om de inkomsten aan te geven die u boekte in 2012.

En jawel, ook dit jaar blijkt het in te vullen formulier weer ingewikkelder geworden. Zo moeten sommige roerende inkomsten – waaronder auteursrechten – vanaf nu wél worden aangegeven. Blijft daarbij de onduidelijkheid over wat precies als (fiscaal gunstig) auteursrecht kan worden beschouwd en wat als honorarium moet worden aangegeven. Wat te doen, bijvoorbeeld, als een opdrachtgever geheel uw inkomen als auteursrecht heeft beschouwd en daarop roerende voorheffing heeft ingehouden? Daarnaast zijn er dit jaar diverse belastingvoordelen geschrapt.

Om u enigszins te gidsen bij uw belastingaangifte organiseert de VVJ net als voorgaande jaren een informatieavond. Behalve het eigen VVJ-secretariaat staat ook een erkende belastingconsulent, Walter Van den Brande, klaar om u tekst en uitleg te geven.

Nieuw dit jaar is de voorstelling van een uniek facturatiesysteem voor freelancejournalisten, dat onder meer rekening houdt met de complexe verwerking van auteursrechten in hun financiële huishouding.

Datum: donderdag 30 mei 2013, om 19 uur.
Plaats:  Journalistenhuis – Zennestraat 21, 1000 Brussel

De informatieavond is gratis toegankelijk voor VVJ-leden.
Gelieve uw aanwezigheid wel vooraf te melden op info@journalist.be, uiterlijk tegen dinsdag 28 mei.
Voor wie zich aanmeldt, worden broodjes en drank besteld.

Debat ‘Recht op afbeelding’ Donderdag 16 mei 2013 om 19 uur

Inkom gratis,  je aanwezigheid vooraf  bevestigen via mail aub: info@journalist.be